Aduan Sifar: Tauladan Dato' Zahri Samingon menerajui Aduan Sifar untuk MBPJ perlu dicontohi oleh Yang DIPertua Majlis-majlis lain

 

Saya amat kagum dengan Datuk Bandar Petaling Jaya, Dato’ Zahri Samingon. Dalam satu perbincangan ringkas melalui WhatsApp, saya menyuarakan kebimbangan bahawa kesesakan lalu lintas yang ketara berkemungkinan berlaku di persimpangan Jalan 16/11 dan Jalan 17/1 dalam beberapa bulan akan datang. Saya baru sahaja dimaklumkan bahawa satu lagi jemaah gereja berskala besar akan berpindah ke situ pada bulan Julai, yang hampir pasti akan menambah tekanan di persimpangan yang sedia sibuk tersebut.

Dalam perbualan kami menggunakan WhatsApp, saya mengemukakan beberapa cadangan dan menjelaskan satu konsep yang saya percaya beliau sudah pun faham dengan baik, iaitu Zero Complaints (Aduan Sifar). Ini merupakan satu prinsip yang kami pelajari di bawah sistem Excellence Through Quality (EQ) yang diperkenalkan oleh guru kualiti Philip Crosby.

Konsep Zero Complaints ini ringkas tetapi sangat berkesan—ia bermaksud bersifat proaktif: menjangka masalah dan menyelesaikannya sebelum ia menjadi isu awam. Terlalu kerap, masalah yang melibatkan pihak berkuasa tempatan hanya menjadi ketara selepas orang ramai terkesan, memaksa penjawat awam bertindak secara reaktif dalam mod “pemadaman kebakaran” (fire-fighting). Banyak situasi seperti ini sebenarnya boleh dielakkan sekiranya potensi kesesakan atau kelemahan dikenal pasti dan ditangani lebih awal, bukannya dibiarkan sehingga menjadi gangguan harian—atau lebih buruk, tajuk utama di akhbar atau televisyen.

Dato’ Zahri ialah seorang pemimpin yang benar-benar saya kagumi dan hormati. Bukan sekadar satu dua perkara, tetapi banyak masalah disantuninya dengan baik demi kelestarian penduduk Petaling Jaya. Saya menulis ini untuk memberi penghargaan kepada beliau dan juga kepada kakitangan MBPJ, di samping meletakkan beliau sebagai contoh yang wajar diteladani oleh datuk bandar dan Yang Dipertua (YDP) majlis tempatan yang lain. Beliau tidak memberitahu saya secara langsung apakah tindakan yang akan diambil, namun pada tengahari Ahad lalu (March 29), ketika saya menggunakan laluan tersebut, saya perasan aliran trafik menjadi luar biasa lancar. Apabila saya tiba di persimpangan lampu isyarat berhampiran MRT Taman Tun Dr Ismail (TTDI), lampu telah bertukar hijau. Perjalanan saya ke Sri Gombak untuk menghadiri majlis rumah terbuka Hari Raya mengambil masa hanya sekitar 20 minit—satu pengalaman yang amat lancar—walaupun kelajuan purata saya tidak pernah mencecah 100 km/j.

Saya menghantar mesej kepada beliau petang semalam (29 March) untuk bertanyakan sama ada MBPJ telah menyelaraskan lampu isyarat, dan jawapannya ringkas tetapi bermakna: “Sudah disantuni.” Wah! Datuk Bandar secara senyap telah mengarahkan pasukan trafik MBPJ untuk meneliti dan menyelaraskan sistem lampu isyarat—bukan sahaja di persimpangan Jalan 16/11 dan Jalan 17/1, malah juga di persimpangan Jalan Damansara yang menghala ke Menara Glomac (berhampiran stesen MRT).

Rasional yang saya kongsikan dengan beliau berdasarkan pemerhatian saya sendiri adalah jelas: lalu lintas di jalan utama perlu diberi keutamaan dan tidak sepatutnya dihentikan terlalu kerap oleh lampu isyarat. Sebabnya mudah—apabila aliran trafik di jalan utama dihentikan, kenderaan masih memenuhi ruang jalan tersebut, sementara kenderaan baharu terus memasuki jalan utama daripada jalan-jalan sisi. Keadaan ini hanya memburukkan lagi kesesakan. Penyelarasan aliran trafik yang lebih baik boleh mengurangkan kesesakan sebelum ia berkembang menjadi kekecewaan harian bagi para pengguna jalan raya.

Saya sedar bahawa berbeza dengan banyak majlis perbandaran lain, pasukan MBPJ sentiasa berusaha menjadikan Petaling Jaya sebuah bandar yang boleh didiami dengan selesa oleh semua. Saya mengetahui hal ini kerana sebelum ini saya juga pernah memaklumkan kepada Dato’ Zahri tentang dua buah lampu isyarat di Persiaran Bukit Utama yang jaraknya hanya sekitar 10 meter antara satu sama lain. Masalah yang saya perhatikan ialah kedua-dua lampu isyarat tersebut tidak diselaraskan. Saya hanya mengambil gambar bagi menunjukkan koordinat GPS lokasi sebenar dan memaklumkan bahawa lampu isyarat kedua bertukar merah selepas lampu isyarat pertama bertukar hijau, kurang dari sepuluh meter! Apabila saya melalui kawasan yang sama kira-kira seminggu kemudian, saya amat gembira apabila kedua-dua lampu isyarat tersebut telah pun diselaraskan dengan sempurna!

Demi manfaat semua pihak berkuasa tempatan yang lain, saya ingin berkongsi beberapa pandangan berdasarkan pemerhatian saya sendiri.

Bulatan Trafik (Roundabout)

Jika kita memerhati bagaimana sesebuah bulatan trafik berfungsi, kepintarannya akan menjadi jelas dengan serta-merta. Prinsip asas bulatan trafik ialah memberi keutamaan kepada kenderaan yang sudah berada di dalam bulatan. Ini memastikan pergerakan yang berterusan dan meminimumkan pemberhentian yang tidak perlu. Apabila kenderaan keluar dari bulatan, ruang kosong akan terbentuk secara semula jadi, membolehkan kenderaan lain masuk dengan lancar. Aliran yang bersifat kendiri ini menjadikan bulatan trafik satu penyelesaian yang cekap dan elegan bagi mengurus lalu lintas, terutamanya di kawasan yang melibatkan pelbagai laluan bertemu.

Tindakan proaktif Dato’ Zamri dalam menjangkakan kesesakan lalu lintas yang teruk pada bulan-bulan mendatang sememangnya wajar, namun —

Di sebaliknya…

Masalah Banjir Kilat di Batu Caves

Bagi mereka yang biasa dengan longkang monsun di Kawasan Perindustrian Batu Caves, banjir kilat berlaku dengan kekerapan yang membimbangkan—kadangkala hanya selepas hujan lebat. Malah, baru hari ini (31 March) saya dimaklumkan bahawa banjir kilat masih berlaku di salah sebuah restoran (Restoran Sabik) di kawasan tersebut.

Salah satu faktor utama ialah kewujudan paip Tenaga Nasional Berhad (TNB) yang merentasi longkang monsun. Paip-parip ini menghalang aliran semula jadi air, khususnya apabila sampah terapung tersangkut padanya.

Bila orang buat aduan, baru MPS buat kerja. Tidak ada plan komprehesif untuk menyelesaikan masalah.

Tak faham bagaimana paip boleh diletak meringtangi longkang monsun tanpa disekat oleh pihak majlis tempatan

Walaupun hanya halangan kecil—sama ada daripada paip tersebut atau kepingan konkrit yang telah jatuh ke dalam longkang—ia sudah cukup untuk memperlahankan aliran air dalam longkang utama. Apabila air hujan dari jalan raya cuba memasuki longkang tetapi menghadapi rintangan di bahagian hilir, air tersebut tidak mempunyai laluan keluar. Akibatnya, air akan bertakung dan melimpah, lalu menyebabkan banjir kilat di kawasan sekeliling.

Masalah ini sebenarnya bukan berkaitan jumlah hujan, tetapi sekatan terhadap aliran air. Menangani halangan-halangan ini secara proaktif—dengan membersihkan sampah, menyusun semula paip, dan mengeluarkan konkrit yang runtuh—akan dapat mengurangkan risiko banjir kilat berulang dengan ketara. Rasional inilah yang membentuk idea saya mengenai penyelarasan lampu isyarat di sepanjang jalan utama, di mana keutamaan harus diberikan kepada aliran trafik di jalan utama. Ringkasnya, trafik mesti dibenarkan untuk berpecah dan bergerak lancar terlebih dahulu sebelum trafik baharu diperkenalkan di jalan yang sama.

Sejujurnya, selepas menangani isu-isu yang dihadapi oleh perusahaan-perusahaan perniagaan ini secara sukarela, saya percaya sudah tiba masanya Ketua Setiausaha Negara memandang serius prestasi Yang Dipertua majlis tempatan dan pasukan pengurusan mereka yang berprestasi lemah. Tanpa campur tangan tegas di peringkat ini, kesengsaraan yang dialami oleh rakyat akan terus berulang; dan apa-apa arahan terkini oleh Perdana Menteri bahawa YDP yang gagal berprestasi akan disingkirkan mungkin hanya kelihatan sia-sia.

Saya telah memantau Majlis Perbandaran Selayang (MPS) selama hampir 30 tahun, dan malangnya, terdapat sedikit bukti komitmen berterusan terhadap penyelesaian masalah secara menyeluruh. Berkali-kali, apabila aduan timbul semula, tindak balas yang diberikan bersifat tampalan. Lawatan dibuat, gambar diambil—barangkali untuk menunjukkan bahawa aduan telah “ditangani”—dan perkara itu dianggap selesai. Namun, masalah asas tetap tidak diselesaikan.

Setiap kali, mesti ada orang mengadu, barulah ada kerja dilakukan. Pada March 7, pengusaha Han's Kopitiam buat aduan berkenaan dengan longkang yang rosak dan batu masuk ke dalam longkang, barulah kerja bermula. 

Hanya selepas itu kerja-kerja “memadamkan kebakaran” (baik besar mahupun kecil) dijalankan... Bongkah batu tersebut sepatutnya telah dialihkan sejak sekian lama ketika siasatan bermula. Ini adalah kegagalan sistemik (kurangnya penyeliaan, sikap tidak peduli kecuali ada aduan besar serta sentiasa menuding jari kepada pihak lain apabila kerja tidak diselesaikan).

Tapi bagaimana pula yang ini di bawah? Konkrit dan paip pun ada…jangan marah Bila ditegur tapi saya sebagai orang awam pun bengang menegur kenapa prestasi kerja sebegini dan tidak cuba buat kerja secara proaktif? Kalau dah tahu sebab banjir masih tidak berlaku kerja pembersihan dan pembaikan dibuat dengan secara menyeluruh? Perlukah orang awam buat aduan berkali-kali superti kerja pembaikan jalan (lihat video dalam blog ini).

Tanpa pendekatan yang proaktif dan menyeluruh, penyelesaian jangka panjang tidak akan tercapai. Contohnya, apabila halangan seperti kepingan konkrit dalam longkang dikenal pasti, tindakan hanya terhad kepada mengeluarkan satu kepingan konkrit tersebut. Tiada siasatan lanjut dibuat untuk menilai sama ada bahagian lain sistem perparitan turut tersumbat. Akibatnya, masalah banjir yang sama terus berulang.

Lebih membimbangkan ialah ketiadaan pengawasan pencegahan. Sebagai pihak berkuasa tempatan (pihak berkuasa tempatan), mengapa paip dibenarkan dibina merentasi longkang monsun sejak awal lagi, sedangkan kesannya terhadap aliran air sudah diketahui? Ini merupakan kegagalan sistemik, bukan kecuaian terpencil.

Jika saya, sebagai seorang sukarelawan tanpa bayaran, mampu berjalan menyeluruh di kawasan perindustrian untuk memahami masalah perparitan secara keseluruhan, saya tidak nampak sebab mengapa Yang Dipertua (YDP) atau ketua jabatan kejuruteraan tidak boleh melakukan perkara yang sama. Tadbir urus yang berkesan menuntut inisiatif, akauntabiliti, dan kesediaan untuk menangani masalah dari akarnya—bukan sekadar bertindak balas apabila aduan awam tidak lagi dapat dielakkan.