Keputusan pilihan raya Sabah telah menjatuhkan Anwar dan kerajaan Madani ke lutut? Benarkah!

The Straits Times (Singapura) melaporkan bahawa Perdana Menteri Anwar Ibrahim “menaikkan ambang untuk mengecualikan perniagaan daripada inisiatif e‑invois Lembaga Hasil Dalam Negeri kepada RM1 juta (S$314,000) hasil tahunan, berbanding RM500,000 sebelum ini.”

Benar keputusan ini dibuat selepas prestasi buruk Pakatan Harapan dalam pilihan raya negeri Sabah, namun laporan tersebut terlepas pandang kesediaan Anwar dan kerajaan Madani untuk menyesuaikan serta memperhalusi dasar baharu—terutamanya ketika berdepan cabaran yang belum pernah dialami.

Sebagai contoh, apabila kerajaan memperkenalkan subsidi diesel bersasar, niatnya bukanlah untuk menekan rakyat Malaysia, khususnya kumpulan B40 dan M40.

Ketika makan tengah hari bersama seorang sahabat dari Segamat, saya dimaklumkan bahawa pertubuhan amal Kasih Segamat yang beliau sertai turut terkesan dengan subsidi bersasar ini.

Bersikap adil, apabila perkara ini dibangkitkan kepada Timbalan Menteri Perdagangan Dalam Negeri dan Kos Sara Hidup, Fuziah Salleh, beliau bersetuju untuk membawanya kepada Menteri Kewangan II, Amir Hamzah bin Azizan.

Sekiranya kerajaan Madani tidak komited untuk menilai semula dasar, Fuziah tidak akan mengambil inisiatif untuk menindaklanjuti perkara ini secara langsung dengan Amir.

Putaran Politik

Dalam suasana politik semasa, sentiasa ada putaran seolah‑olah kerajaan Madani hanya mendengar suara rakyat kerana “takut kehilangan undi” dalam pilihan raya umum akan datang.

Tidak hairanlah apabila ada peguam yang mencari publisiti cuba menekan kerajaan. Sebagai contoh, Anwar diminta untuk “menegur” Ketua Polis Negara (KPN) kerana tidak bertemu dengan M. Indira Gandhi, yang anaknya hilang sejak 2009.

Kemudian, apabila tiga suspek penjenayah ditembak mati oleh polis, Anwar diminta mengadakan mesyuarat kabinet untuk membincangkan insiden tersebut.

Kedua‑dua tuntutan ini dilihat melampau tanpa mengambil kira jadual padat KPN dan Perdana Menteri. Walaupun hak untuk campur tangan ada pada mereka, taktik menekan oleh segelintir peguam boleh dianggap sebagai campur tangan terhadap pejabat Perdana Menteri dan KPN.

Setiap usaha seolah‑olah bertujuan meletakkan kesalahan kepada seorang sahaja—Perdana Menteri Kesepuluh Malaysia. Dalam permainan catur Inggeris, kita tahu strateginya: sekiranya raja dimat, permainan dimenangi.

Dalam beberapa minggu kebelakangan ini, “istana dan kesatria” (castles and knights) telah diserang. Sebagai parti utama dalam Pakatan Harapan, baik DAP mahupun PKR telah menanggung beban serangan ini. Buat masa ini, jelas bahawa Amanah bukanlah sasaran.

Pihak lawan memahami bahawa ada pemimpin tertentu dalam DAP yang mungkin akan berpecah daripada Anwar sekiranya kedudukan mereka terancam. Apa yang sedang berlaku ialah usaha untuk mendorong DAP mengulangi kesilapan silamnya.

Jika sejarah berulang, DAP sekali lagi boleh mengalami kerugian besar, seperti dalam pilihan raya umum 1995 apabila hanya memenangi sembilan kerusi, kebanyakannya di kubu kuatnya.

Malah pada tahun 2004, ketika Abdullah Badawi menggantikan Mahathir Mohamad selepas 22 tahun berkuasa, DAP hanya berjaya menambah sedikit kepada 10 kerusi. Ingatan pahit apabila Lim Kit Siang dan Karpal Singh kehilangan kawasan mereka masih segar.

Apabila DAP bergabung dengan Anwar membentuk Pakatan Rakyat, gabungan itu berjaya menawan lima negeri pada tahun 2008, dengan PAS di bawah bimbingan rohani Tok Guru Nik Aziz Nik Mat.

Malangnya, Nik Aziz meninggal dunia pada Februari 2015. Di bawah kepimpinan Hadi Awang, PAS mengambil haluan berbeza, memaksa DAP keluar daripada Pakatan Rakyat.

Pemimpin DAP sepatutnya sedar bahawa menjauhkan diri daripada gabungan hanya akan mengurung mereka di bangku pembangkang. Akhirnya, kewarasan menang. Selepas pemimpin seperti Mat Sabu, Salahuddin Ayub, dan Khalid Samad menubuhkan Amanah, DAP kemudian bergabung dengan yang lain untuk membentuk Pakatan Harapan.

Faktor Anwar telah mendorong gabungan itu mencapai kemenangan besar dalam pilihan raya umum 2018. Seruan Anwar untuk Reformasi, bersama sokongan rakyat Malaysia yang tidak berpihak, telah menyatukan rakyat untuk menewaskan Barisan Nasional.

Ini adalah pencapaian luar biasa—sesuatu yang bahkan gabungan Tony Pua dan Rafizi Ramly tidak mampu capai.

Penyesuaian Semula Adalah Tidak Dapat Dielakkan

Adalah satu penipuan diri untuk membayangkan bahawa seluruh kerajaan akan melonggarkan peraturannya dalam sekelip mata.

Walaupun penyesuaian semula tidak dapat dielakkan, segala sesuatu ada hadnya—dan Anwar serta kerajaan Madani memahami perkara ini.

Golongan realis akan bersetuju bahawa perubahan perlu jika rakyat Malaysia benar-benar mahu menjadi negara maju seperti Singapura. Untuk mengharapkan Menteri Pengangkutan berundur semula dan membenarkan lori terlebih muatan beroperasi di jalan raya Malaysia—dengan mengorbankan rakyat biasa—hanya untuk memuaskan pelobi adalah satu ilusi semata-mata.

Bagi Anwar, jika beliau melihat hujah anda sah, beliau bersedia menyesuaikan sistem—terutamanya kerana ia masih baharu dan memerlukan penambahbaikan.

Beliau telah melakukannya dengan subsidi untuk organisasi kebajikan yang mengendalikan kenderaan bagi membawa warga emas, anak yatim, dan lain-lain. Pada awalnya, kenderaan ini terlepas pandang kerana bukan kenderaan persendirian atau komersial.

Namun apabila ambang dicapai, tidak mungkin beliau, atau mana-mana kerajaan, akan berpatah balik—terutamanya dalam hal subsidi bersasar.

Kita sudah menyaksikan betapa banyak negara berjimat melalui subsidi ini. Malah, harga petrol sudah pun turun.

Sebaliknya, jika Anwar dijatuhkan oleh mereka yang kini diburu oleh Suruhanjaya Pencegahan Rasuah Malaysia (SPRM), segala usaha yang telah dilakukan oleh kerajaan Madani, SPRM, serta rakyat biasa seperti anda dan saya akan menjadi sia-sia.

Bahasa Inggeris: 

https://come-to-senses.blogspot.com/2025/12/sabah-election-results-have-brought.html

普通话:

https://come-to-senses.blogspot.com/2025/12/blog-post_8.html

தமிழ்:

https://come-to-senses.blogspot.com/2025/12/blog-post.html